معماری به عنوان اجتماعی ترین هنر بشری همواره با کلیه افراد حاضر در اجتماع در ارتباط و تعامل است . دراین بین یکی از قسمت های ساختمان که همواره بیشترین ارتباط را با مردم اجتماع برقرار می کند نمای ساختمان است.
نمای ساختمان درفاصله میان درون و برون ساختمان پوسته ای نازک را تشکیل می دهد، که این پوسته نازک تامین امنیت و حفاظت از ساکنین ساختمان را انجام می دهد ، و همچنین حدود مالکیت یک بنا به وسیله همین پوسته نازک تعیین می شود.
شاید به جرائت بتوان گفت نمای ساختمان بیشتر از سایر قسمت های آن در کانون توجه افراد است، و همین مسئاله باعث شده است که از قرون گذشته تا به حال یکی از معیارهای سنجش زیبایی یک ساختمان از دید کسانی که از بیرون و به عنوان یک تماشاگر به ساختمان می نگرند طراحی زیبا و خلاقانه نما باشد، چنان که در معماری سنتی ایران هرچه سردر خانه ای باشکوه تر ساخته می شد مبین این موضوع بود که افراد ساکن در آن خانه از رفاه مالی و امکانات بیشتری نسبت به سایر افراد جامعه برخوردار هستند.

محمد حسن سرائی